Πάντες οι ανωτέρω Άγιοι εμαρτύρησαν κατά τον 3ο μ.Χ. αιώνα, επί αυτοκράτορος Δεκίου.

Ο Άγιος Ηράκλειος, καθώς και οι Άγιοι Παυλίνος και Βενέδιμος, ήσαν Αθηναίοι τη καταγωγή και εκήρρυτον τον λόγον του Ευαγγελίου παρακινούντες τους ασεβείς και τους ειδωλολάτρας να αποστραφώσι την ματαιότητα και την πλάνην των ειδώλων. Διό, συλληφθέντες παρεδόθησαν εις τον τοπικόν άρχοντα και αφού πρώτον εδάρησαν δυνατά και άλλας πολλάς τιμωρίας εδοκίμασαν, κατόπιν ερρίφθησαν εντός ανημμένης καμίνου, όπου, φυλαχθέντες αβλαβείς υπό της δυνάμεως του Θεού, τελευταίον απεκεφαλίσθησαν και ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του Μαρτυρίου.

Ο Άγιος Πέτρος κατήγετο εκ της πόλεως Λαμψάκου, οδηγηθείς δε προ του άρχοντος της Αβυδηνών πόλεως Δεκίου, προσετάχθη να θυσιάσει εις την Αφροδίτην. ΄Ομως μη πεισθείς, άλλ’ ομολογήσας τον Χριστόν, συνετρίβη καθ’ όλον το σώμα με αλύσεις και ξύλα και μαρτυρικούς τροχούς. Κατά την βάσανον δε ταύτην παρέδωσε το πνεύμα του και έλαβεν εκ Θεού τον της αθλήσεως αμάραντον στέφανον.

     Τί νόημα έχουν όλες αυτές οι ευαγγελικές αφηγήσεις θαυμάτων του Χριστού, που έγιναν πριν από 2.000 χρόνια σε μια εποχή σαν την σημερινή, όπου η καθημερινή επικαιρότητα είναι τόσο εντυπωσιακή, που κάνει να ξεχαστούν και τα πιό συγκλονιστικά γεγονότα μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα;

      Δεν είναι άλλωστε λίγοι οι χριστιανοί εκείνοι, που αποφεύγουν να διαβάζουν την Άγια Γραφή, με τη δικαιολογία ότι όσα γράφει είναι γνωστές ιστορίες, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εποχή μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι ιστορίες αυτές, αν τις δούμε απλώς ως αφηγήσεις για γεγονότα που συνέβησαν πριν από είκοσι αιώνες, η άξια τους χάνεται και συχνά μας αφήνουν εντελώς αδιάφορους.

      Όμως την Αγία Γραφή δεν την διαβάζουμε για να μάθουμε το τί έγινε το 1200 π.Χ. ή το 60 μ.Χ., αλλά επειδή πιστεύουμε ότι περιέχει τον ζωντανό λόγο του Θεού, που, ως τέτοιος, απευθύνεται στους ανθρώπους όλων των εποχών. Ως ζωντανός λόγος του Θεού, η Άγια Γραφή δεν χάνει ποτέ την επικαιρότητά της, αλλά τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν αποκτούν σε κάθε εποχή καινούριο νόημα, ανάλογα με τα ερωτήματα που κάθε φορά θέτουμε στο κείμενο.

Η Γενοκτονία των Ποντίων αδελφών μας είναι ένα αυταπόδεικτο γεγονός διότι υπάρχουν ακόμα ζωντανές πιστοποιήσεις και δεν χρειάζεται άλλων μαρτυρία, διότι δυστυχώς ή ευτυχώς υπάρχουν τα φιλμαρισμένα ντοκουμέντα και οι φωτογραφίες. Παρακάτω παραθέτουμε τις καταγεγραμμένες απόψεις ατόμων που έπαιξαν σοβαρό ρόλο και δια της γραφίδας τους πιστοποίησαν ότι το κεμαλικό κίνημα χαρακτηριζόταν από φανατικό, επιθετικό και επεκτατικό εθνικισμό

Όπως γράφει ο Νίκος Ψυρρούκης: «Η προσεκτικότερη μελέτη του κεμαλισμού μάς πείθει ότι πρόκειται για βαθιά αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία. Ο φιλοναζισμός και άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι νομοτελειακή εξέλιξη του κεμαλισμού… Ακόμα και οι κεμαλικές μεταρρυθμίσεις γίνονται με διοικητικές αποφάσεις από πάνω. Περιφρονούν τις πολιτιστικές παραδόσεις του τουρκικού λαού, εκφράζουν το σύμπλεγμα κατωτερότητας των Τούρκων αστών».

Με την ευκαιρία της 559ης επετείου από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, μια υπερσυντηρητική οργάνωση νέων στην Τουρκία ανακοίνωσε ότι περιμένει τη μέρα, που η Αγία Σοφία θα ξαναλειτουργήσει ως τζαμί!

Η οργάνωση ονομάζεται «Νέοι της Ανατολίας» και ξεκινάει δράση άμεσα. Από αυτή την εβδομάδα σχεδιάζει να πραγματοποιεί την προσευχή της Παρασκευής στον περίβολο της Αγίας Σοφίας.

Μέλη της οργάνωσης έδωσαν σήμερα συνέντευξη Τύπου στην πλατεία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Ο επικεφαλής των «Νέων της Ανατολίας», Σαλίχ Τουρχάν, ανέφερε ότι η Αγία Σοφία είχε μετατραπεί από τον Μωάμεθ Β' τον Πορθητή σε τζαμί. «Ο Μωάμεθ ο Β' πραγματοποίησε την πρώτη προσευχή της Παρασκευής στην Αγία Σοφία. Η Αγία Σοφία περιμένει την ημέρα που θα ανοίξει ξανά για τους προσκυνητές», είπε.

Η οργάνωση κατέστησε σαφές ότι θα συνεχίσει την εκστρατεία της ώστε το σύμβολο του Βυζαντίου, να μην λειτουργεί πλέον ως μουσείο, αλλά να γίνει τόπος λατρείας των μουσουλμάνων.    

Στις 10 Μαΐου 2012, πραγματοποιήθηκε η επίσημη ‘αφιέρωση’ του διαθρησκευτικού παρεκκλησίου στο Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας.Στην αφιέρωση του παρεκκλησίου, παρέστησαν λειτουργοί των τριών θρησκειών – του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ.

Το multi-faith (πολύ-θρησκευτικό) εκκλησάκι στο Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας, είχε σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε ο οπαδός οποιασδήποτε θρησκείας να μπορεί να βρει εδώ μια θέση για να «συγκεντρωθεί».Ο χώρος πρόκειται να εξυπηρετεί αθλητές, προπονητές και οπαδούς διαφόρων χριστιανικών δογμάτων και άλλων θρησκειών.

Καλωσορίζοντας τους επισκέπτες, ο Robert Wojtas, πρόεδρος του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου, τόνισε ότι «αυτός ο τόπος είναι διαφορετικός από οποιοδήποτε άλλο στον οποίο μπορούν να προσεύχονται εκπρόσωποι όλων των θρησκειών» και εξέφρασε την ελπίδα «ο χώρος αυτός να εκπληρώσει την αποστολή του και να φέρει ενότητα και όχι διαχωρισμό».